Dil ve konuşma güçlükleri her zaman tek başına ortaya çıkmaz.

Otizm spektrum bozukluğu, Down sendromu, zihinsel yetersizlik, çeşitli genetik sendromlar veya nörogelişimsel farklılıklarda iletişim becerileri farklı biçimlerde etkilenebilir.

Bazı bireylerde konuşmanın başlaması gecikebilir. Bazılarında kelime ve cümle gelişimi, konuşma anlaşılırlığı veya sosyal iletişim daha fazla desteğe ihtiyaç duyabilir.

Motor konuşma güçlükleri de bazı nörogelişimsel ve genetik durumlarla birlikte görülebilir.

Bu nedenle yalnızca tanıya bakılarak standart bir terapi programı oluşturulmaz.

Bireyin anlama, ifade etme, konuşma sesi, sosyal iletişim ve günlük yaşam içerisindeki iletişim ihtiyaçları ayrı ayrı değerlendirilmelidir.

Konuşmanın yeterli olmadığı durumlarda jest, görsel semboller veya alternatif ve destekleyici iletişim yöntemlerinden de yararlanılabilir.