“Asperger sendromu” geçmişte belirli özelliklere sahip bireyleri tanımlamak amacıyla ayrı bir tanı olarak kullanılıyordu.

Günümüzde kullanılan DSM-5 tanı sistemi ise Asperger sendromunu ayrı bir tanı olarak değerlendirmemekte; daha önce Asperger sendromu, otistik bozukluk veya PDD-NOS tanısı alan bireyleri Otizm Spektrum Bozukluğu çatısı altında ele almaktadır. CDC de bu sınıflandırmayı açıkça belirtmektedir.

Bu nedenle güncel içeriklerde “Asperger bir otizm türüdür” gibi eski ve katı sınıflandırmalar yerine bireyin özelliklerinden ve destek ihtiyaçlarından bahsetmek daha uygundur.

Geçmişte Asperger tanısı alan bireylerde çoğunlukla akıcı dil kullanımı bulunmasına rağmen sosyal iletişimi anlamlandırma, karşılıklı sohbet, esneklik veya yoğun ilgi alanları gibi konularda farklılıklar görülebiliyordu.

Bugün ise eğitim açısından en önemli soru eski tanı adının ne olduğu değil, bireyin hangi alanlarda desteğe ihtiyaç duyduğudur.